PODCAST

Yine… Yeniden… sitemder….

17 Eylül 2021

SitemDer

Karanlık sularda güneş olmak…

ŞİİRLİ BAHÇE

19

Şairimiz, yazdıklarını yayımlatmak için ilk eşi Sabahat Hanımın mirasına düşen payla, yayınevi aramaktan vazgeçer, (Bu günlerde yazdıklarınızı yayımlatmak için, parayı veren düdüğü çalar hesabı, basımevleri adım başınadır (!) ya, her neyse.) 1951’de Sanat Basımevi’ni kurar, tekrar dünyaya “meğhaba” der!

Sıra yazdıklarını duyurmaya geldiğinde, Yuvarlak Masa Yayınları, alâmet-i farikası olur.

‘Dünya Kaçtı Gözüme’, 1955’de yayımlanır, fiyatı 250 kuruştur, o günün şiir kitaplarının 100 kuruş olduğu düşünülürse, şiir sevenlerin bütçesini zorlamaktadır ve şikâyetçidirler.

Asaf’ın yanıtını Ülkü Tamer’den devşirirsek: “İçinde 47 şiir var. Şiir başına 5 kuruş çok mu (?)” diyerek kendini savunur.

Geçmişte, sokak sokak dolaşan ve güzel sesleriyle (!) icra eden tek sayfalık şarkı sözleri satanları anımsattı bana, üstadın yakınışı!!

Sen Sen Sen, 1956; Bir Kapı Önünde, 1957; Yumuşaklıklar Değil, 1962; Nasılsın,1970; Çiçekleri Yemeyin, 1975; Ben Değildim,1978; bunlardan başka daha niceleri düşer, onu sevenlerin dünyasına (…) ancak yazarların imece dergisi, ilk sayısı Kasım 1980 ve sonraki yıllarda yayınını sürdüren “Yazko Edebiyat’da ara ki bulasın şairimizi (!!) kırk sekiz sayı (tamamı) takip ettim yok idi!

Anladığım; onun şiir dünyası ile Ümit Yaşar Oğuzcan’ınki aynı olmuş, çok bilenlerin indinde; yorum yapıp sizi yormak istemem!

1981’de hayata veda eder, Asaf’ın kaderi yine Tevfik Fikret’le kesişir, cenazesi Aşiyan mezarlığına defnedilir.

Can Yücel ‘Cenaze Dönüşü’ adlı şiirinde:

‘Anlaşıldı bu/ R’lerin intikamı/ Onlar yuttu Özdemir Asaf’ı.’der.

Onu uğurlarken bahçemizdeki yerine, şairin ölümle ilgili şu dörtlüğünü yâd edelim:

‘Ben ölseydim,/ O belki ağlardı./ Ama o ağlasaydı;/ Ben ölürdüm.’

der ya, rontgen filminin sarı zarfına son şiirini; yaşamı derinden gözlemlemiş, hayatı ve insanı kavramış, onu az sözcükle haiku ya da tankalarda gördüğümüz yoğunlukta anlatmış kişi olarak şöyle yazacaktır:

‘Hastanede veya hapishanede/ Hayatını yazma!/ Sonunu merak eden çıkabilir.// Hastanede her gece insan/ Birkaç yaşam yitirebilir ya da yaşayabilir./ Hapishanede ise her sabah.”

Bu kadarla bitmez yazdıkları; yaşadığı yıllarda ve ölümünden sonra kitapları serpintili yağmur damlalarınca: Çiçek Senfonisi (Toplu Şiirleri) 2008; Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum (Kendi sesinden şiirler), 2012; Yalnızlığa Övgü (Yalnızlık Paylaşılmaz) iner okuyucu dostlarının ellerine ve yerlerini bulurlar kitaplıklarında…

Sürecek

The following two tabs change content below.
Feridun BENDEN

Latest posts by Feridun BENDEN (see all)