PODCAST

Yine… Yeniden… sitemder….

18 Eylül 2020

SitemDer

Karanlık sularda güneş olmak…

BALIK KUYRUKLU ÇİÇEKLER !

Ben de sizler gibiyim. Çabucak unutur oldum her şeyi!

Bugün markette iki reyon arasında gidip gelen bir kadın gördüm… “Ne alacaktım ne alacaktım?” diye söyleniyordu. Acıdım ona. Unutkanlık konusunda ondan pek kalır yanım olmamakla birlikte, elimde bir alış veriş listem vardı… küçücük bir kağıda yazılıydı ama hayat kurtarıyordu😌

Yani evden çıkarken sigorta yaptırmıştım. 😁

 

Uzunca süredir ben de hafızama güvenemez oldum 🙂. O neydi, bu kimdi diye düşüne düşüne çok zaman harcıyordum…

Sonunda bezdim bu aylaklıktan!

Cin gibi kızdım ben dedim, ne oluyor bana!

 

Düşündüm ve yegane kurtuluşumun güçlü bir motivasyonla mümkün olacağına karar verdim…

Beni en iyi motive eden iş, en iyi ve kolayca yaptığım iş olmalıydı!

Her yapışımda keyif veren… saatlerin geçişini unutturan… ❤

 

 

Böylece internetin başına oturup, yıllardır el sürmediğim “aquarel” (ıslatıldığında sulu boya gibi eriyen kuru kalem boyalar) boyalara bakmaya başladım.

Aquareller kontrolü kolay olan aynı zamanda sulu boya tadını yakalayabileceğiniz, üzerine guaj boyalarla rahatça devam edebileceğiniz, ucuz ve çok çeşitli boyalardır.

Yeni bir cinsi çıkmış şimdi ondan aldım… mürekkep etkisi veriyor. Daha canlı ve kalıcı sonuçlar alıyorsunuz.

 

Vaktiyle karikatürize ettiğim bir karakteri bu boyalarla çizerek, iskambil destesi yapmıştım. ☺

Çok güzel olmuştu da, üzerine koruyucu olarak seloteyp yapıştırmak gibi bir gaflete düşmüştüm!!!

Çok kısa sürede boyada dağılmalar olmaya başlamıştı.

Açık kahverengiyle boyadığım saç lülelerine ışıltı katmak için attığım fuşya pembe çizgiler tüm saça dağılmış, karakterim “punk” bir hâle bürünmüştü…😱

 

Bu sefer aklımı ve teknolojiyi kullanıp koruyucu sprey cilasını da beraber aldım.😌

 

 

Bir de asitsiz kağıtlardan bir deste seçtim. Uygun fiyata bulabiliyorsunuz artık bunlardan… Eskiden hem bulunmazdı hem de dışarıdan getirtmek çok pahalıydı.

Asitsiz kağıdın ömrü uzun oluyor, şayet nişasta ve yumurta aheri ile iki üç kat aher yapabilirseniz, çalışmanızın 500 yıl bile dayanması mümkün. ❤

Vaktiyle tezhip ve hat kurslarına da gitmiştim çünkü…  oradan biliyorum bunları. ☺

Bu kadar bilgi ve malzemeyle insan neler yapar!

Can sıkıntısı mı kalır bende!!!

Cin oldum cin!

İşte bu hevesle, boyalarım gelir gelmez kafadan yaptığım ilk çiçeğimin resmini koydum buraya… ❤

 

Benim bahçedeki çiçeklerin iyi ki fotoğraflarını çekmişim zamanında… şimdi sonbahar gelse bile kağıt üzerinde yeniden açma şansları var!

Hem kağıtta hem kalbimde yeniden gonca gonca tomurcuklanacaklar. ❤

Anladığınız gibi birdenbire çok mutlu oluverdim!

Unutkanlaşan beynim yumurta aherinin bile nasıl yapıldığını hatırlayıverdi… Daha pek çok şeyi de beraberinde hatırladım!

Mesela ilkokulda renkli tebeşirleri nasıl da utanmadan yürüttüğümü… sakladığımı…☺

Renklere dayanamıyordum. Onları yazmaya bile kıyamayacak kadar çok seviyordum. Bitecekler diye ödüm kopuyordu. Sonunda bir gün bahçemizdeki “Yazan Taş”ları keşfettim de, rahat rahat resim yapmaya başladım. Sarı sarı yumuşamış kaya parçalarıydı bunlar… Yerdeki beton üzerine eskiz yapmak ne kadar da keyifliydi! Şimdiki evimin bahçesinde de buldum bunlardan… Toprağı işlerken çıkıverdiler… En değerli, el işi süslemeli, kabartma desenli çanağımın içine koydum onları.

 

Resim yapmaya böyle başlamıştım…  yolun sonunda güzel sanatlar fakültesi olacağını bilmeden parlak gözlü balıklar çiziyordum… 😂… çizgili izmaritler… ince zarganalar! 😂

 

 

Babamın balık tutma meraklısı olduğunu anladınız değil mi? Ne görüyorsam onu çiziyordum işte!

 

 

Rahmetli gece yarılarına kadar balık tutardı… Ben de onları çaktırmadan gene denize atardım. Nefessiz kalıp ölmelerine dayanamıyordum!

Ama bunun için uygun vakti kollamak çok önemliydi… babamın arkası bana tamamen dönük olmalıydı… denize gözlerini iyice daldırmış olmalıydı. Bu zaman zarfında sürekli kovanın içine baktığımdan balıkları iyi incelemiştim. ❤

 

Şimdi bol bol kullandığım mavi yeşil arası hâreli tüm renk tonları, onlara bakarken beynime nakşetti… Sonra işte böyle bol bol petrol yeşili, prusya mavisi, cam böbeği kullanır oldum. 😄

Her ressamın paleti özgündür… renkleri kendine özeldir…

Benimkinde birazdan kaçacak mutlu balıklar var… Bir çiçeğin yaprağına gizlenmiş bile olsalar, mutlu mutlu kuyruk vuruyorlar!

Ben de birden hatırlayıp iyileşiverdim işte! ❤

The following two tabs change content below.
M.Ü. Güzel Sanatlar Sinema-Tv ve T.Ü Fermente Ürünler mezunu. 23 yıl TRT çalışanı, şimdi emekli. 2D- 3D animasyon , seramik, botanik, kaligrafi, geleneksel el sanatları meraklısı... Biraz tiyatro ve müziğe bulaşmışlığı da var... bir de yazmayı seviyor.

Latest posts by Renkli Kalem (see all)